Türkiye Gürcülerinde (Çveneburiler) toplumsal dayanışmanın, ekonomik ayakta kalmanın ve sözlü kültür aktarımının kalbini oluşturan en temel gelenek Meci (Gürcüce adıyla Nadi / Nadoba) geleneğidir.
Meci ve Nadi Nedir?
Türkçe "imece" kelimesi, Maçahel, Şavşat, Borçka ve Marmara'daki Çveneburi köylerinde yerel ağza uygun olarak "meci" biçiminde telaffuz edilir. Bu geleneksel kolektif çalışma grubunun otantik Gürcüce adı Nadi (ნადი) veya Nadoba'dır. Köydeki zorunlu veya isteğe bağlı tarım, ev inşası, kışlık erzak ve çeyiz hazırlığı gibi ağır işlerin, köylülerce sıra ile ve karşılıklı emek birliğiyle (değişimli iş gücü) gerçekleştirilmesidir.
Meciyi Zorunlu Kılan Doğal ve Coğrafi Sebepler
Meci Türleri ve İş Bölümü
Meciler, yapılan işin niteliğine ve katılan kişilere göre erkek ve kadın mecileri olarak iki ana gruba ayrılır:
1. Erkek Mecileri (Çapalama ve Ağaç/Tahta Taşıma)
2. Kadın Mecileri (Çeyiz, Erzak ve Mısır Soyma)

Meci Mutfak Kültürü ve İkramlar
Mecide çalışanlara ücret ödenmez; bunun yerine ev sahibi hane mükellef yemekler ve ikramlar sunar:
Kültür Aktarım Alanı Olarak Meci
Meci sadece fiziki bir çalışma ortamı değil, Gürcü dilinin, edebiyatının ve müziğinin nesilden nesile aktarıldığı en canlı kültür okuludur:
Meci Sonrası Ev Oturmaları ve Gece Oyunları
Kış gecelerinde meci bittikten sonra sohbet meclisleri ve ev oturmaları devam eder:
Günümüzdeki Değişimi
Televizyon ve teknolojinin yaygınlaşması, genç nüfusun kentlere göç etmesi ve dışarıdan yevmiyeli ücretli işçilerin gelmeye başlamasıyla birlikte geleneksel meci/nadi kültürü ve meci akşamlarında anlatılan halk edebiyatı ürünleri eski canlılığını kaybetmeye yüz tutmuştur.
Meci ve Nadi Nedir?
Türkçe "imece" kelimesi, Maçahel, Şavşat, Borçka ve Marmara'daki Çveneburi köylerinde yerel ağza uygun olarak "meci" biçiminde telaffuz edilir. Bu geleneksel kolektif çalışma grubunun otantik Gürcüce adı Nadi (ნადი) veya Nadoba'dır. Köydeki zorunlu veya isteğe bağlı tarım, ev inşası, kışlık erzak ve çeyiz hazırlığı gibi ağır işlerin, köylülerce sıra ile ve karşılıklı emek birliğiyle (değişimli iş gücü) gerçekleştirilmesidir.
Meciyi Zorunlu Kılan Doğal ve Coğrafi Sebepler
- Coğrafyanın Zorluğu ve Zaman Baskısı: Macahel ve Karadeniz/Kafkas dağlık vadilerinde kış erkenden bastırır ve kar yağışı yoğun olur. Bağ-bahçe işleri ve ekinler kar yağmadan önce kaldırılmazsa bütün bir kış kıtlık çekilme riski doğar.
- Tek Başına Üstlenilemeyen İşler: Mısır tarlalarının çapalanması, ormandan evlik kereste taşınması, çeyiz hazırlığı ve kışlık yiyecek imali tek bir hanenin gücünü aştığı için meci zorunlu bir dayanışma mekanizması olarak gelişmiştir.
- Ahlaki İlke: Meci kültürünün temelinde "Bugün bana ise yarın sanadır" ve "El birliğiyle" anlayışı yatar.
Meci Türleri ve İş Bölümü
Meciler, yapılan işin niteliğine ve katılan kişilere göre erkek ve kadın mecileri olarak iki ana gruba ayrılır:
1. Erkek Mecileri (Çapalama ve Ağaç/Tahta Taşıma)
- Mısır Çapalama Mecisi: Tarlada yan yana sıraya dizilen erkekler, ritmik adımlarla ve kazma vuruşlarıyla mısır tarlasını çapalarlar. Çapalama sırasında temposu giderek hızlanan şarkılar söylenir; tarlanın kenarına varılınca koro ve çalışma kısa bir an durur, düzen kurulunca tekrar başlar.
- Orman ve Ev Yapımı Mecisi: Ev inşası için ormanda büyük kestane ağaçlarının kesilmesi, yontulması ve kızaklarla veya omuz gücüyle evin yapılacağı yere taşınması uzmanlık ve kollektif erkek gücü gerektirir.
2. Kadın Mecileri (Çeyiz, Erzak ve Mısır Soyma)
- El İşleri ve Kış Hazırlığı: Kadınlar bir araya gelerek yün tarama, çeyizlik ip eğirme, çorap örme, düğünler için sarma sarma, Ramazanlık yufka (ukha), silori ve erişte yapma gibi işleri meci usulüyle yaparlar.
- Sarımsak ve Mısır Soyma Mecileri: Sonbaharda balkona getirilen sarımsaklar ve tarladan toplanan mısırlar akşamları sırayla komşuların evlerinde toplanarak soyulur. Kadınlar mısır kabuklarını soyar, erkekler ise soyulan mısırları birbirine bağlayarak naliya (serender) tavanındaki kandara adı verilen ahşap dallara asarlar.
Meci Mutfak Kültürü ve İkramlar
Mecide çalışanlara ücret ödenmez; bunun yerine ev sahibi hane mükellef yemekler ve ikramlar sunar:
- Kestane ve Çiğlinti Molası: Mısır mecilerinde gündüzden toplanan kestaneler bakır güğümlere doldurulup ocak kenarında un gibi olana dek haşlanır ve ilk mola kestane ikramıyla verilir. Olgunlaşmamış süt mısırları (çiğlinti) ise ocaktaki közün üzerinde pişirilerek çalışanlara dağıtılır.
- Süslü Yemekler ve Fıkralar: Ev sahibi çalışanların motivasyonunu artırmak için tereyağlı el kesimi makarnalar veya zengin yemekler hazırlar.
Kültür Aktarım Alanı Olarak Meci
Meci sadece fiziki bir çalışma ortamı değil, Gürcü dilinin, edebiyatının ve müziğinin nesilden nesile aktarıldığı en canlı kültür okuludur:
- Hikâye ve Masal Anlatıcılığı: Mecilerde usta anlatıcılar tarafından Gürcüce halk hikâyeleri, masallar ve komik ağıtlar (Hingil Hingil Grokhoy Grokhoy, Çreli Mozveri, Motrevlo Tzkalo) anlatılır.
- İki Dilli (Bilingual) Edebiyat: Anlatılan hikâyelerin kurgusu Gürcüce aktarılırken, içindeki şiirler, nakaratlar ve maniler Türkçe söylenerek iki komşu kültür kaynaştırılır.
- Müzik ve Oyun: Çapalama veya taşımadan sonra horon tepilir, garmon/akordeon veya tulum/çiboni çalınarak yorgunluk atılır.
Meci Sonrası Ev Oturmaları ve Gece Oyunları
Kış gecelerinde meci bittikten sonra sohbet meclisleri ve ev oturmaları devam eder:
- Yüzük Oyunu: Tepsi içerisine ters çevrilen 7 ceviz kabuğunun altına yüzük saklanarak gruplar halinde puanlı Yüzük Oyunu oynanır.
- Gürcüce Vaaz: Güzel sesli kişilerin okuduğu makamlı Gürcüce vaazlar ve dini anlatılar huşu içinde dinlenir.
- Gece Seyranı ve Meyve Toplama: Gençler gece yarısı sepet, çan ve davullarla mahalledeki evlerin kapılarına dayanıp gürültü çıkarır; ev sahipleri de uyanıp sepetlerine elma, armut, patates ve kestane doldurarak onları uğurlar.
Günümüzdeki Değişimi
Televizyon ve teknolojinin yaygınlaşması, genç nüfusun kentlere göç etmesi ve dışarıdan yevmiyeli ücretli işçilerin gelmeye başlamasıyla birlikte geleneksel meci/nadi kültürü ve meci akşamlarında anlatılan halk edebiyatı ürünleri eski canlılığını kaybetmeye yüz tutmuştur.